|
Ramy prawne dotyczące sieci i usług łączności elektronicznej (Regulatory Framework for Electronic Communications) stanowią pakiet unijnych regulacji telekomunikacyjnych.
Przez dekady sektor telekomunikacyjny znajdował się w rękach narodowych monopolistów. W 1987 r. Komisja Europejska opublikowała Zieloną Księgę w sprawie rozwoju wspólnego rynku usług telekomunikacyjnych i wyposażenia, będącą pierwszym krokiem w kierunku zwiększenia konkurencji na rynku telekomunikacyjnym oraz jego harmonizacji.
Liberalizacja sektora telekomunikacyjnego nastąpiła w 1998 r. W jej efekcie dotychczasowi operatorzy narodowi zostali pozbawieni monopolu na świadczenie usług telekomunikacyjnych. Zmianie uległ także zakres świadczonych usług. Komunikacja głosowa okazała się już niewystarczająca i pojawiło się zapotrzebowanie na usługi inteligentne i szerokopasmowe oraz transmisji danych.
W skład pakietu telekomunikacyjnego wchodzi zbiór pięciu dyrektyw unijnych i innych przepisów umożliwiających wyprzedzające (ex-ante) regulowanie rynku telekomunikacyjnego, w celu zapobiegania nadużyciom konkurencji w państwach członkowskich UE. Są to:
 dyrektywa ramowa (2002/21/WE),
- dyrektywa o zezwoleniach (2002/20/WE),
- dyrektywa o dostępie (2002/19/WE),
- dyrektywa o usłudze powszechnej (2002/22/WE),
- dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej (2002/58/WE).
Zawierają one kluczowe dla rynku telekomunikacyjnego zagadnienia, w szczególności takie jak: pojęcie Znaczącej Siły Rynkowej (SMP) - określające operatorów posiadających dominującą pozycję na rynku, wejście na rynek, przenośność numerów czy zakres usługi powszechnej.
Za część ram regulacyjnych uważana jest także dyrektywa 2002/77/WE w sprawie konkurencji na rynkach sieci i usług łączności elektronicznej oraz decyzje:
- decyzja o spektrum radiowym (676/2002/WE),
- decyzja w sprawie minimalnego zestawu łączy dzierżawionych o zharmonizowanej charakterystyce i związanych z nimi normach (2003/548/WE),
- decyzja dotycząca Europejskiej Grupy Regulatorów dla Sieci i Usług Łączności Elektronicznej (2002/627/WE).
Ważne znaczenie dla rynku telekomunikacyjnego ma także Zalecenie w sprawie rynków właściwych z dnia 11 lutego 2003 r., które określa rynki mogące być poddane regulacji ex-ante i w zakresie których Krajowe Organy Regulacyjne mają obowiązek dokonania analiz rynkowych.
W 2006 r. rozpoczął się przegląd ram regulacyjnych UE dotyczących sieci i usług łączności elektronicznej, połączony z publicznymi konsultacjami na temat funkcjonowania rynku telekomunikacyjnego.
W dniu 13 listopada 2007 r. Komisja przyjęła pakiet propozycji reformujących obowiązujące obecnie ramy regulacyjne. Po ich przyjęciu na poziomie unijnym, zmienione przepisy będą musiały zostać wdrożone do prawa krajowego przez państwa członkowskie. Komisja oczekuje, że zaczną one obowiązywać od 2010 r.
Zob. 13 Raport implementacyjny oceniający rozwój rynku telekomunikacyjnego w UE
|